Danıştay 8. Daire

Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2025/5333 E. , 2025/10235 K.

"İçtihat Metni" T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE Esas No : 2025/5333 Karar No : 2025/10235 Temyiz İsteminde Bulunan (Davalılar): 1- ... Genel Müdürlüğü Vekili : Av. ... 2- ... Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ...

Karşı Taraf (Davacı) : ... Petrol Oto Gıda San. Tic. Ltd. Şti Vekili : Av. ...

İstemin Özeti : ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı bozmaya uyma kararının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi : ... Düşüncesi : İstemin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Dava, davacı şirketin, Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde akaryakıt-LPG istasyonu, lokanta, toptan ve perakende ticaret ile showroom tesisi yapımı için geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin reddine ilişkin Yeşilyurt Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır. ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı iptal kararının yapılan temyiz incelemesinde Dairemizin 22/02/2024 tarih ve E:2019/1768, K:2024/836 sayılı kararında; '' ...belediye sınırları içinde bulunan karayolu kenarındaki tesislerin yapılması ve açılması için ilgili belediye başkanlığından geçiş yolu izin belgesi alınması gerektiği, bu konudaki tasarrufta bulunma yetkisinin belediye başkanlıklarında olduğu, belediye başkanlıklarının ise geçiş yolu izin belgesi başvurusunu değerlendirilirken Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ilgili Bölge Müdürlüğün'den alınmış uygun görüş bulunması gerektiği, bu durumda, davacı tarafından davalı idarenin ...tarih ve ... sayılı işlemine karşı dava açıldığı, dava konusu işlemde ise geçiş yolu izin belgesi verilmesi için Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün uygun görüşünün gerektiği, aynı şartlarda daha önce Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'ne müracaat edildiği ancak uygun görüş alınamadığı hususlarına yer verildiği, davalı Yeşilyurt Belediye Başkanlığınca geçiş yolu izin belgesi verilmesi için zorunlu olan Karayolları Genel Müdürlüğü'nün uygun görüşü sağlamadan geçiş yolu izin belgesi talebi değerlendirilemeyeceğinden Mahkemece, dava konusu işlem dikkate alınarak, gerçek hasım belirlenmek suretiyle uyuşmazlığın çözümü gerekmekte iken dava dilekçesinde husumetin yöneltildiği Yeşilyurt Belediye Başkanlığı gerçek hasım olarak kabul edilmek suretiyle verilen kararın yargılama usulü bakımından hukuka uygun olmadığı'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi üzerine ... İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; ''...Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi üzerinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nca verilen ... tarih ve ... sayılı LPG otogaz bayilik lisansı ve Malatya Büyükşehir Belediye Başkanlığınca düzenlenen ...tarih ve ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatına dayalı olarak ... ada, ... parsel no'lu taşınmazda market-akaryakıt ve LPG İstasyonu işletmeciliği yapan davacı şirketin söz konusu parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi istemiyle 16/09/2014 tarihli dilekçe ile davalı idareye başvurduğu, davalı idarenin... tarih ve ... sayılı işlemiyle, davacı şirketin Malatya-Kayseri Devlet Yolu üzerinden araç giriş çıkışı yapılacak şekilde hazırlanan vaziyet planının onaylanmak suretiyle parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin teknik personelce incelendiği, talebin değerlendirilebilmesi için tadilat durumundan etkilenecek parsel durumunu gösterir haritalarla beraber tadilat projesinin hazırlanıp müracaat edilmesi gerektiği, geçiş yolu izin belgesi ise Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün yol yapım ve bakım ağında olduğu, Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün uygun görüşünün gerektiği, aynı şartlarda daha önce Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'ne müracaat edildiği ancak uygun görüş alınamadığından bahisle başvurusunun reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı, Uyuşmazlığın çözümü teknik bilgi gerektirdiğinden, Mahkemenin 11/02/2015 tarihli ara kararı ile taşınmaz mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş olup, 04/05/2015 günü yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu Mahkemeye sunulan 12/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda özetle; dava konusu taşınmazın D300 Malatya-Kayseri bölünmüş Devlet yolunun D875 no'lu Malatya Havaalanı yolu ile kesiştiği kavşağa yakın bir konumda olduğu, tesise ait vaziyet planında benzinlik (pompa üzerindeki saçakla birlikte) servis, düğün salonu ve restaurant olarak tanımlanan yapıların inşa edildiği, dava dosyasına sunulmuş olan harita rölevesi üzerinden yapılan ölçüme göre terk edilen alanın karayoluna cephe uzunluğunun 91,42 metre, taşınmazın terk edilen alana - karayoluna bakan sınırında cephe uzunluğunun 116,25 metre olarak hesaplandığı, D300 Devlet yolunun taşınmaz önündeki kesiminin 2 şerit + emniyet şeridi şeklinde, Havalalanı kavşağının ise sinyalize bir kavşak olarak tasarlandığı, kavşağın sinyalize bir kavşak olması nedeniyle trafik ışıklarının kavşak başlangıcı olarak kabul edildiği, Yönetmelik'te geçen "kavşak başlangıcı" tanımında bir geometrik değişiklikle bağlantı kurulduğundan, taşınmaz önündeki kesime bakıldığında Kayseri yönünden gelen platformun, 2 şerit + emniyet şeridi formu değişmeden trafik ışıklarına kadar aynen geldiğinin görüldüğü, bu durumda, kavşak başlangıcına kadar bir geometrik değişiklik tespit edilmediğinden trafik ışıklarının, servis istasyonuna giriş-çıkış için mesafe ölçümünde başlangıç olarak kabul edilmesi gerektiği, kadastral durumdan farklı bir ölçüm sonucu çıkaran bu duruma göre, taşınmaz için giriş yolu olarak hazırlanan platformun sınırı yola doğru uzatıldığında, trafik ışıklarına yaklaşık 108 metrelik bir mesafede, yine Yönetmelik'te geçen karayolu sınır çizgisiyle kesişmekte olduğu, ister kadastral duruma, isterse davacı tarafından hazırlığı yapılan fiili duruma bakılsın, istasyon bağlantısının sadece karayolundan giriş alacak şekilde bağlanması halinde Yönetmeliğin 37. maddesi hükümlerine aykırı bir durumun oluşmayacağı, Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün taşınmaza giriş çıkış olmak üzere kavşak başlangıcına mesafenin 140 metre olması gerektiği (40 metrelik tesis min. cephe genişliği ile birlikte) görüşü doğru olmakla birlikte davacının sadece giriş izni talebine yönelik bir değerlendirme yapılmadığı, bu mesafenin de 140 metre değil, 100 metre olarak kabulü gerektiği, bu koşullar çerçevesinde yapılacak bir uygulamanın yürürlükteki mevzuata da uygun olacağı, yol-trafik güvenliği ve ulaşım açısından bir sıkıntı yaratmayacağı belirtildikten sonra sonuç olarak; dava konusu işlemin tesise karayolundan girişi engellemeye yönelik değil, gereken tadilat işlemlerinin tamamlanmasını sağlamaya yönelik olduğu kanaatine varıldığının belirtildiği, bilirkişi raporuna taraflarca yapılan itiraz yerinde görülmeyerek, Mahkemece hükme esas alınarak, bu durumda, dava konusu Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın anayoldan çekme mesafesi ve kavşak mesafesi açısından ilgili mevzuatta belirtilen mesafe şartlarını sağladığı ve istasyon bağlantısının Malatya - Kayseri bölünmüş Devlet yolu üzerinden "sadece giriş" alacak şekilde yapılmasının anılan Yönetmelik hükümlerinde belirtilen asgari mesafe tahditlerine aykırılık oluşturmayacağı anlaşıldığından Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün olumsuz görüş bildirmesi üzerine davacı şirketin anılan parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin reddi yönünde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı' gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun "Belediye sınırları dışında karayolu kenarındaki yapı ve tesisler" başlıklı 17. maddesinde; "Karayollarında her iki taraftan sınır çizgisine elli metre mesafe içinde bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden; akaryakıt, servis, dolum ve muayene istasyonları, umuma açık park yeri ve garaj, terminal, fabrika, işhanı, çarşı, pazar yeri, eğlence yerleri, turistik yapı ve tesisler, inşaat malzemesi ocak ve harmanları, maden ve petrol tesisleri, araç bakım, onarım ve satım işyerleri ve benzeri trafik güvenliğini etkileyecek yapı ve tesisler için, o karayolunun yapım ve bakımı ile sorumlu kuruluştan izin alınması zorunludur. Verilen izinler, ilgili valiliğe bildirilir. İzinsiz yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı gibi, yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşca ortadan kaldırılır. Bu madde hükümlerine uymayanlar 72 000 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar." hükmü, “Belediye Sınırları İçinde Bulunan Karayolu Kenarındaki Yapı ve Tesisler” başlıklı 18. maddesinde ise; "Belediye sınırları içindeki karayolları kenarında yapılacak veya açılacak 17. maddede sayılan yapı ve tesisler için; a) Belediyelerden izin alınması, b) Belediyelerce bu iznin verilmesinde, trafik güvenliği bakımından bu tesisler hakkındaki Yönetmelikte belirlenen şartların yerine getirilmesini sağlamaları ve ayrıca Karayolları Genel Müdürlüğü’nün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolu kenarında yapılacak ve açılacak olanların bu yollara bağlantıları için bu Genel Müdürlüğün ilgili bölge müdürlügünden uygun görüş almaları, zorunludur. İzinsiz yapılan bu gibi tesislerin yapımı ve işletilmesi yetkililerce durdurulacağı gibi, yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden işletme izni verilmez ve bağlantı yolu, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılır. (...) Bu madde ve 17. maddede belirtilen tesislere ait şartlar, izin ve denetim esasları Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nca düzenlenen yönetmelikte gösterilir." hükmüne yer verilmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 17 ve 18. maddelerine dayanılarak çıkarılan 15/05/1997 tarih ve 22990 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmelik'in '' Amaç ve Kapsam'' başlıklı 1. maddesinde; Bu Yönetmelik; a) Karayollarının her iki tarafında karayollarına bağlantıyı sağlayacak geçiş yollan yönünden akaryakıt istasyonları, servis istasyonları, akaryakıt dolum istasyonları, sıvılaştırılmış petrol gazları (LPG/CNG) dolum ve ikmal istasyonları, tehlikeli madde depolan, umuma açık park yerleri, umuma açık garaj, yolcu terminali(otogar), yük terminali (nakliyat ambar ve depoları), fabrika, işhanı, çarşı, pazar yeri, toptancı hal, sinema, tiyatro ve benzeri eğlence yerleri, turistik yapı ve tesisler, malzeme ocak ve harmanlan, maden ve petrol şantiye-ocak ve tesisleri, araç bakım-onarım-teşhir ve satış yerleri, otel, motel, lokanta, kahvehane, ticari bina, hububat- tütün- fındık- pancar ve benzeri tarım ürünleri depoları, besi çiftliği ve ahırlar, yolcu indirme - bindirme yerleri (durak) , sürücü kurs yerleri, eğitim- sağlık- spor- dini- kültürel ve benzeri amaçlı kamu ve özel yapılar ile bunların sosyal tesisleri, üretme çiftlikleri, havuzlar, sabit kantarlar, trafolar, meskenler ile trafik güvenliğini etkileyecek her türlü yapı ve tesislerin, b)Karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine elli metre mesafe içinde olup geçiş yolları ile karayoluna bağlantı yapmaksızın (a) bendinde sayılan yapı ve tesislerin yapılması, açılması, işletilmesi veya tadil edilmesinde karayolu trafik güvenliğinin sağlanması amacına yönelik olarak aranacak usul, esas ve şartları kapsar.'' "Geçiş Yolu İzin Belgesi" başlıklı 4. maddesinde; "Bu Yönetmelik kapsamındaki tesisler için, karayoluna bağlantıyı sağlayacak geçiş yolları yönünden Geçiş Yolu İzin Belgesi alınması zorunludur. Bu Belge sadece yol ve trafik güvenliğinin sağlanması ile ilgili olup 3194 Sayılı İmar Kanunu gereğince alınması gerekli ruhsatlar yönünden geçerli değildir. Ancak Geçiş Yolu İzin Belgesi alınmadan, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun öngördüğü ruhsat alınsa dahi, inşaata başlanılamaz. Tesis sahibince, yapılanma, arazi kullanımı ve diğer hususlarla ilgili olarak görevli ve yetkili kuruluşlardan gerekli iznin alınması zorunludur." düzenlemesi, "Belediye Sınırları İçinde Bulunan Karayolu Kenarındaki Yapı ve Tesisler" başlıklı 36. maddesinde, Yönetmelikte adı geçen tesislerin belediye ve mücavir alan sınırları içindeki karayolları kenarında yapılması ve açılması için, ilgili Belediye Başkanlığından Geçiş Yolu İzin Belgesi alınması gerektiği, ilgili Belediye Başkanlığının da trafik güvenliği bakımından, bu Yönetmelikte belirtilen şartların yerine getirilmesini sağlamalarının zorunlu olduğu, izinsiz olan tesislerin yapımının ve işletilmesinin yetkililerce durdurulacağı, Yönetmelikteki şartlar yerine getirilmeden geçiş yolu izni verilemeyeceği, izinsiz olarak yapılmakta olan veya işletilen veya izin alınmasına rağmen izinde gösterilen ve bu Yönetmelikte belirtilen şartlara aykırı durumda olduğu anlaşılan tesislere ait geçiş yolları, her türlü gider sorumlulara ait olmak üzere yolun yapım ve bakımı ile ilgili kuruluşlarca ortadan kaldırılacağı, "Kavşak Mesafesi" başlıklı 37. maddesinde,Karayolu kenarında yapılacak ve açılacak tesislere ait geçiş yolu ekseninin taşıt yolu kenar çizgisi ile kesiştiği noktanın kavşak başlangıcına mesafesi; Karayolları Genel Müdürlüğünün bakım ağına dahil, bölünmüş devlet ve il yolları ile aynı yönde birden fazla şeridi olan iki yönlü devlet yollarında enaz 100 metre, diğer devlet ve il yollarında enaz 75 metre, Karayolları Genel Müdürlüğünün bakım ağındaki karayollarının diğer yollar ile teşkil etmiş olduğu kavşakların diğer yollardan yaklaşımında enaz 50 metredir. "Belediye Sınırları İçerisindeki Tesislere İlişkin Geçiş Yollarının Kaplanması" başlıklı 38. maddesinde, ilgili belediye başkanlıklarının KarayolIarı Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolları kenarında yapılacak ve açılacak tesislere Geçiş Yolu İzin Belgesi verilmesinden önce tesise ait onaylı vaziyet planının bir örneğini de eklemek suretiyle Karayolları Genel Müdürlüğünün ilgili Bölge Müdürlüğünden uygun görüş almalarının zorunlu olduğu, "Karayolları Genel Müdürlüğünün Uygun Görüşü" başlıklı 39. maddesinde, ilgili Belediye Başkanlıklarının, Karayolları Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolları kenarında yapılacak ve açılacak tesislere Geçiş Yolu İzin Belgesi verilmesinden önce Karayolları Genel Müdürlüğünün ilgili Bölge Müdürlüğünden uygun görüş almalarının zorunlu olduğu, "Karayolları Genel Müdürlüğünün Uygun Görüşü" başlıklı 39. maddesinde, ilgili Belediye Başkanlıklarının, Karayolları Genel Müdürlüğünün yapım ve bakımından sorumlu olduğu karayolları kenarında yapılacak ve açılacak tesislere Geçiş Yolu İzin Belgesi verilmesinden önce Karayolları Genel Müdürlüğünün ilgili Bölge Müdürlüğünden uygun görüş almalarının zorunlu olduğu, hüküm altına alınmıştır. Dosyanın incelenmesinden, Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi üzerinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nca verilen ... tarih ve ...sayılı LPG otogaz bayilik lisansı ve Malatya Büyükşehir Belediye Başkanlığınca düzenlenen ... tarih ve... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatına dayalı olarak ... ada, ... parsel no'lu taşınmazda market-akaryakıt ve LPG İstasyonu işletmeciliği yapan davacı şirketin söz konusu parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi istemiyle 16/09/2014 tarihli dilekçe ile davalı idareye başvurduğu, davalı idarenin ...tarih ve ... sayılı işlemiyle, davacı şirketin Malatya-Kayseri Devlet Yolu üzerinden araç giriş çıkışı yapılacak şekilde hazırlanan vaziyet planın onaylanmak suretiyle parsele geçiş yolu izin belgesi verilmesi talebinin teknik personelce incelendiği, talebin değerlendirilebilmesi için tadilat durumundan etkilenecek parsel durumunu gösterir haritalarla beraber tadilat projesinin hazırlanıp müracaat edilmesi gerektiği, geçiş yolu izin belgesi ise Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün yol yapım ve bakım ağında olduğu, Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'nün uygun görüşünün gerektiği, aynı şartlarda daha önce Karayolları 8. Bölge Müdürlüğü'ne müracaat edildiği ancak uygun görüş alınamadığından bahisle başvurusunun reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Somut olayda, Mahkemece taşınmaz mahallinde 04/05/2015 günü yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 12/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda; ''...dava dosyasına sunulan belgelere göre dava konusu taşınmaz üzerinde yapılacak inşa faaliyeti için imar durumunun 09/10/2013 tarihinde verildiği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre uygulamanın, hem davacı hem de davalı tarafından sunulan vaziyet planına göre yapıldığı, vaziyet planında da görüldüğü gibi imar durumu için başvurulduğu sırada tesise giriş çıkışın Kayseri - Malatya Yolu (D300) üzerinden değil, taşınmazın doğusundan geçen 15 metrekarelik imar yolundan düşünüldüğünün görüldüğü, ancak aradan geçen sürede dava konusu işleme giden sürece girilerek davacının 16/09/2014 tarihinde Yeşilyurt Belediye Başkanlığına başvurarak, ekinde D300 karayolundan giriş şeklinde bir bağlantı önerisi de ekleyerek izin talebinde bulunmuş, imarla ilgili durum için tadilat projesi istenmiş, geçiş izni içinde talebin daha önce Karayollarınca reddedildiği bilgisinin davacıya iletildiği, dava dosyasında taraflarca sunulan bilgi ve belgeler, imar durumu sonrasında D300 karayolundan giriş şeklindeki bir değişiklik için gereken tadilat projelerinin davalı belediyeye sunulmadığını gösterdiği (dava dosyasında dilekçe eki olarak verilen A4 formunda bir vaziyet planı örneği bulunsa da, bunun resmi bir şekilde, ölçekli pafta halinde sunulduğuna dair bir kanıtın dosyada bulunmadığı), dava konusu ... tarihli ve ... sayılı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü yazı içeriğinin davacının talebini reddeden bir ifadesi olmadığı, davacıyı bilgilendirme amacı taşıdığı tespitlerine yer verilerek netice olarak dava konusu ... tarihli ve ... sayılı işlemin tesise karayolundan girişi engellemeye yönelik değil, gereken tadilat işlemlerinin tamamlanmasını sağlamaya yönelik olduğu, dava konusu olmayan Karayolları 8. Bölge Müdürlüğünün ''uygun değil'' görüşünün de tadilat teklifinin kendilerine sunulması ile değişeceği kanısına ulaşıldığı..'' yönünde kanaat bildirildiği görülmektedir. Yukarıda yer alan mevzuat hükümlerinin incelenmesinden, kara yolu kenarında faaliyetlerini sürdüren işyerleri için karayolu trafik güvenliğinin sağlanmış ve geçiş yolu izin belgesinin alınmış olmasının zorunlu kılınarak, belediye sınırları içinde bulunan karayolu kenarındaki tesislerin yapılması ve açılması için ilgili belediye başkanlığından geçiş yolu izin belgesi alınması gerektiği, bu konudaki tasarrufta bulunma yetkisinin belediye başkanlıklarında olduğu, belediye başkanlıklarının ise geçiş yolu izin belgesi başvurusunu değerlendirilirken Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ilgili Bölge Müdürlüğün'den alınmış uygun görüş bulunması gerektiği anlaşılmaktadır. Dosyada yer alan Malatya Belediye Başkanlığınca yapılan başvuru üzerine Karayolları Genel Müdürlüğü 8. Bölge Müdürlüğünün...tarih ve ...sayılı Mevzi İmar Planı konulu yazısında; '' ...parselin havaalanı kavşağından dolayı 100 metrelik kavşak mesafesini sağlamadığından karayoluna bağlantı yapmasının uygun bulunmadığı, ancak karayolu ile parselin sağ tarafındaki 15 metrelik imar yolunun kesişim noktasından itibaren imar yolu yönünde imar yoluna en az 50 metre sonra tesise giriş çıkış yapılması kaydıyla ve Yönetmeliğin 37, 40. ve 41. maddelerine uymak şartıyla mevzi imar planı hazırlanmasında Bölge Müdürlüğünce uygunluk bulunduğu, mevzi imar yapılırken 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 17-18. maddelerine dayanılarak çıkartılan Yönetmeliğin 39. maddesi gereği 4 adet noterden tasdikli Tapu ve Aplikasyon Krokisi, 4 adet Vaziyet Planı (Belediye tarafından onaylanmış) ile birlikte Belediye Meclisi tarafından onaylanan 1 adet Mevzi İmar Planı ile beraber geçiş yolu izin belgesi için Bölge Müdürlüğünün görüşünün alınması...'' yönünde beyanda bulunulmuştur. Uyuşmazlıkta, her ne kadar Mahkemece, dava konusu Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın anayoldan çekme mesafesi ve kavşak mesafesi açısından ilgili mevzuatta belirtilen mesafe şartlarını sağladığı ve istasyon bağlantısının Malatya - Kayseri bölünmüş Devlet yolu üzerinden "sadece giriş" alacak şekilde yapılmasının anılan Yönetmelik hükümlerinde belirtilen asgari mesafe tahditlerine aykırılık oluşturmayacağı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiş ise de; öncelikle yapılacak incelemenin dava konusu işlemde yer verilen hususlar ile sınırlı olarak yapılması gerekmekte olup dava konusu işlem incelendiğinde, davalı Yeşilyurt Belediye Başkanlığının teknik personellerince yapılan inceleme neticesinde talebin karşılanması için tadilat projesinden etkilenecek parsel durumunu gösterir haritalar ile birlikte tadilat projesi hazırlanıp müracaat edilmesi ile Karayolları 8. Bölge Müdürlüğünün uygun görüşünün alınması halinde talebin değerlendirileceği yönünde tesis edildiği görülmektedir. Bu durumda, Mahkemece yapılan keşif bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu ve dosyada yer alan bilgi belgeler incelendiğinde, yukarıda öngörülen mevzuat hükümleri gereğince Karayolları 8. Bölge Müdürlüğünün yol yapım ve bakım ağında bulunan parsel yönünden davacının talebi ile ilgili olarak imar durumu sonrasında D300 karayolundan giriş şeklindeki değişiklik için gereken tadilat projelerinin davalı belediyeye sunulmadığı, mevzuata uygun resmi bir şekilde, ölçekli pafta halinde hazırlanmış vaziyet planının bulunmadığı ya da idareye sunulmadığı gibi Karayolları 8. Bölge Müdürlüğünden uygun görüşünün de alınmadığı anlaşıldığından davalı Yeşilyurt Belediye Başkanlığının teknik personellerince yapılan inceleme neticesinde talebin karşılanması için tadilat projesinden etkilenecek parsel durumunu gösterir haritalar ile birlikte tadilat projesi hazırlanıp müracaat edilmesi ile Karayolları 8. Bölge Müdürlüğünün uygun görüşünün alınması halinde talebin değerlendirileceği yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle;... İdare Mahkemesinin temyize konu kararının bozulmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere anılan Mahkemeye gönderilmesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (onbeş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 23/12/2025 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY :

(X)- İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır. İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile ... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının onanması gerektiği oyu ile aksi yöndeki karara katılmıyorum.

karar